Nýtt umhverfi - Hvergiland?

Það hafa töluvert miklar breytingar átt sér stað í mínu lífi undanfarnar vikur og það er alveg farið að taka sinn toll. Oft langar mig til að geta farið einhvert burt og gleymt því að vera til í stundarkorn. Ekki það að mig langi ekki að vera til lengur, heldur bara að geta tekið einn dag til að mynda, þar sem ég þarf hvorki að hugsa né gera neitt. Og þar sem ég hef verið að velta því fyrir mér, þá rann upp fyrir mér einn ,,staður" sem ég og Helga Margrét vinkona mín fórum stundum til; Hvergiland. Ég held það séu komin þónokkur ár síðan ég hugsaði um Hvergiland síðast, þ.e okkar skilgreiningu á því.

Hvergiland er staður þar sem draumarnir rætast. Allar áhyggjur þurrkast upp, allt drasl breytir um mynd, vonbrigði verður að gleði, öllum spurningum er svarað, hið óútreiknanlega gengur upp, allt óhugsandi verður hugsanlegt, það sem er óljóst lýsist upp, óöryggi verður öryggi, öll mistök gleymast og eftirsjá verður fyrirsjá. Kvíðinn umbreytist í hamingju, hávaðinn lognast út og á endanum ríkir dauðaþögn. Ég er minn eigin ,,herra" og ekkert skiptir máli nema ég, á þessum stað, á þessum tíma. 

Mikið sem það væri ljúft að geta komist á svona stað svona endrum og eins. En ég lifi í raunveruleikanum og árið er 2013 svo ég held að staður sem þessi sé einhver óskhyggja. En þó svo að ég komist ekki til Hvergilands, ætla ég samt að taka mér nokkra sæludaga, breyta um umhverfi og fara norður á Akureyri í komandi viku. Nýnemadagar í skólanum hefjast á fimmtudaginn og svo tekur skólagangan við í framhaldinu. Ég ætla að eyða tímanum hjá Kristínu Þóru vinkonu minni og ég býst ekki við öðru en að dvöl mín fyrir norðan komist í líkingu við Hvergilandið. Við ætlum til að mynda að fara í berjamó, skoða bæjarlífið og svo er ætlunin hjá mér að skoða jólahúsið, fá mér Brynju-ís og meira til! Tilhlökkunin er orðin svo mikil að ég er strax farin að skipuleggja hvernig ég ætla að skipuleggja listann þar sem ég skrifa allt niður sem ég tek með mér. Svo er ég farin að hugsa út í lög sem ég ætla að hlusta á á leiðinni, hvar ég ætla að stoppa til að taka myndir, hvar ég ætla að borða og ég veit ekki hvað og hvað. Ég er aðeins að fara fram úr sjálfri mér þar sem ég fer ekki fyrr en á miðvikudaginn. EN maður er aldrei of vel undirbúinn eða of vel skipulagður (jú kannski stundum og þá sérstaklega ég).

Draumóra-ég er hætt í bili

-Ragnheiður

Hreinskilni og heiðarleiki

Í dag heyrði ég lag í útvarpinu sem ég hef ekki heyrt lengi og það fékk mig aðeins til að hugsa. Lagið heitir Honesty og er eftir Billy Joel. 

Hugurinn fór bókstaflega á flug þegar ég heyrði lagið... Er heiðarleiki ofmetinn?

Einhvernvegin gerir maður ráð fyrir því að þegar maður talar við annað fólk, að maður fái hreinskilin svör sem eru byggð á heiðarleika. En oftar en ekki, þá fær maður svör sem byggð eru á óheiðarleika og eru þar af leiðandi einfaldlega lygi. Það sem fór svona mest fram í þessum hugsunum mínum var; af hverju lýgur fólk? Er það til að vernda hina manneskjuna frá því að verða særð? Er það af því að maður skammast sín fyrir sannleikann? Er það kannski einfaldlega vegna þess að fólk er ekki nógu miklar manneskjur til að koma hreint fram við hvort annað? Er það af því að maður þorir ekki að taka afleiðingunum sem sannleikurinn getur haft með sér? Er þetta kannski bara orðinn vani?
Sama hvað ég reyni að svara þessum spurningum, þá kemst ég ekki að neinni niðurstöðu. Kannski svarið við þessum spurningum sé líka lygi.

Ég hef eftir minni bestu getu reynt að vera heiðarleg manneskja þó það komi auðvitað fyrir að ég sé það ekki, bara svona eins og hver annar maður í þessum heimi. Í flestum tilfellum þá finnst mér best að segja sannleikann, sama hvernig annað fólk tekur því. Mér sjálfri finnst betra að vinna úr bláköldum sannleikanum eins og hann er, í staðin fyrir að reyna að vinna úr einhverri lygi sem magnast upp og svo á endanum þegar allt er komið í ringulreið, þá fær maður blauta tusku í andlitið og þarf þá að fara að jafna sig eftir það.

Þetta er mér hulin ráðgáta. Og þar sem ég hef legið andvaka í næstum því alla nótt (já og klukkan er að verða 7 að morgni til), datt mér í hug að skrifa þessar hugsanir niður í staðin fyrir að brenna heilanum út við að reyna að finna svör við þessu, burt séð frá því hvort einhver nenni að lesa þetta bull mitt :)

- Ragnheiður